Εχω μεγάλα αφτιά

Συμβαίνει Τώρα!

·        Σήμερα

·         

10:40 π.μ.

Εγω

Τελικα είχες δίκαιο.. εχω μεγαλα αφτια! σαν πιατα ειναι

·         

1:17 μ.μ.

Μαμα μου

Εγω τα πηρα απο τον μπαμπά μου και εσυ απο τον δικό σου

Πως το ανακαλυψες τωρα?

·         

1:17 μ.μ.

Εγω

Το βλεπω στις φωτο μου

Ειμαστε οι ανθρωποι μυτες και αφτια

Πωπω

·         

1:18 μ.μ.

Μαμα μου

Χα χα χα join the club

·         

1:18 μ.μ.

Εγω

Πιατελες!

Θελω κ σκουλαρηκια τρομαρα μου

·         

1:18 μ.μ.

Μαμα μου

Τουλαχιστον εσυ εφτιαξες τη μυτη

·         

1:19 μ.μ.

Εγω

Τωρα καταλαβα γιατι φωναζες που ειχα  κοντο μαλλι

·         

1:20 μ.μ.

Μαμα μου

Για ολα υπαρχει λυση! Οταν ειναι ολα τα μαλλια πανω δεν χτυπανε ασχημα, οταν όμως τα χωριζεις με τα πιο πολλα μπροστα τοτε τα αυτιά χτυπανε , γιατι τονιζονται δες φωτο που εχεις τις κουρτινες τις φαρδιες

Ps: κουρτίνες = μπροστινα μαλλιά

ΔΕ ΜΑΣΑΜΕ!

Ζήλεια που σε κούναγε..

 Εδώ και καιρό,  η εσωτερική μου καρακάξα στέκει σιωπηλή, απορώντας με τη ζήλεια που θρέφουν κάποιες γυναίκες όχι μόνο ως προς οποιαδήποτε θηλυκή  μύγα περάσει δίπλα από το κελεπούρι τους, αλλά κυρίως για τις φίλες που το δόλιο κελεπούρι τυγχάνει να είχε.

Αποφάσισε λοιπόν, να ανοίξει τα φτερά της για να πετάξει και να ξεχυθεί κράζοντας όσες έχουν το σύνδρομο της μύγας  αλλά και τα κελεπούρια αυτών!
                                      

Όλο αυτό ξεκίνησε, όταν άρχισα σιγά σιγά να συνειδητοποιώ ότι χάνω ‘’λάδια’’. 
Κάθε μορφής σχέση, χρειάζεται ένα λαδάκι για να διατηρηθεί και να εξελιχθεί. 
Και αυτό το έλαιο λέγεται επικοινωνία.

Άρχισε λοιπόν να χάνεται η επικοινωνία μεταξύ εμού και των αρσενικών φίλων μου. 
Το κοινό σημείο που δίοπε τη διαρροή αυτή, ήταν για όλους τους μια ερωτική σχέση. 
Η’ μάλλον για να είμαι ακριβής, όχι σχέση.. δεσμός! Γιατί, εδώ έχουμε δέσιμο.
  
Στην αρχή δεν είχα καταλάβει, μιας κι εγώ από τη φύση μου είμαι στην κοσμάρα μου στην οποία συνηθίζω κατά καιρούς να χάνομαι.

Τελευταία όμως, καθώς έχω μια έντονη ανάγκη για κοινωνικοποίηση, συντροφικότητα και μοίρασμα, επικοινωνώντας μαζί τους, διαπίστωνα ή μάλλον αντίκριζα μια επτασφράγιστη μπουκαπόρτα δικαιολογιών και ασυνέπειας. 
Δικαιολογίες τύπου, πήζω στη δουλειά και ασυνέπεια της μορφής θα σου τηλεφωνήσω και μετά άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει.
 Α! Και αγένεια! Γιατί, αγένεια είναι να στέλνεις μήνυμα στον φίλο σου και να μη σου απαντά ποτέ.

Επίσης, σας έχω και περιστατικά με γνωστούς. Και όταν λέω γνωστούς, εννοώ να έχετε περάσει κάποια περίοδο ή κάποιες στιγμές μαζί. Για παράδειγμα, παλιοί συμμαθητές.

Συναντώ τις προάλλες έναν παλιό συμμαθητή μου ο οποίος χαίρεται που με βλέπει και αρχίζουμε να μιλάμε. 
Σε κάποια στιγμή συνειδητοποιώ ότι ενώ μιλούσαμε, εγώ έκανα μικρά βηματάκια  προς το μέρος του για να μπορέσω να ακούσω τι λέει (η συνάντηση ήταν σε μπαρ και η μουσική δε βοηθούσε την ακρόαση).

 Μα γιατί περπατάω? αναρωτήθηκα για δευτερόλεπτο και στη συνέχεια αντελήφθη πως αυτό συμβαίνει, γιατί ο συμμαθητής μου ολοένα και οπισθοχωρούσε.

Συγγνώμη του λέω, γιατί πάς προς τα πίσω?

Αχ, μου λέει.. Είναι η κοπέλα μου εκεί και ζηλεύει.

Δεν μου αρέσει να κρίνω και να παρεμβαίνω όμως η καρακάξα μέσα μου άνοιξε το άγιο στόμα της και του είπε πολύ αυθόρμητα: Λάθος κοπέλα έχεις!

Μπορεί μου λέει, κοιτώντας με κουταβίσιο βλέμμα.

Ο άλλος: γνωριμία σε κοινή παρέα και συμπτωματικά και γείτονας. Σε κάποια φάση, το δοτικό  του χαρακτήρα μου του είχε προσφέρει ένα φουρνάκι μικροκυμάτων το οποίο δεν ήθελα και αυτός μετά χαράς το δέχτηκε -παρ’όλο που δε με γνώριζε αρκετά.

Ύστερα από 2-3 μήνες, ήθελα η γυναίκα να βάλω δύο ράφια και χρειάστηκα black n decker. Σκέφτηκα λοιπόν, να του στείλω μήνυμα και να τον ρωτήσω αν έχει b&d (Ναι! Επιβάλλεται εμείς που δίνουμε απλόχερα, να μας επιτρέπουμε να παίρνουμε κιόλας ).

Η απάντηση που έλαβα ήταν από έναν ‘’κινέζο’’ ο οποίος είχε την πρόθεση να με βγάλει τρελή, κάνοντας ότι δε με γνωρίζει για το λόγο ότι η κοπέλα του (στην οποία είχε μιλήσει για εμένα λόγω και κοινής μας φίλης) ζηλεύει!

Δεν  ασχολήθηκα περαιτέρω όμως η καρακάξα μου ψοφούσε να τον ρωτήσει αν ζεσταίνουν καλά τα μικροκύματα.

Παιδιά? Μήπως να επανασυντονιστούμε λίγο?

Μήπως να τα σπάσουμε και να τα ξαναρίξουμε?

Είναι γνωστή η φράση : ‘’ Τα καλύτερα γκολ μπαίνουν στα φιλικά’’ όμως

είμαι 35 χρονών, και ποτέ μα ποτέ δεν έχει παιχτεί ούτε ένας αγώνας με φίλο μου ώστε να μπει γκόλ. 
Επίσης δεν είμαι η μοιραία γυναίκα που επιδιώκει όπου σταθεί και όπου βρεθεί να σαγηνεύει μέχρι και βλήτα για εγκριθεί το θεόρατο εγώ της ! Και το αναφέρω αυτό για να δείξω πως οι συνθήκες είναι καθαρές!

Ξέρω πως προσωπικά δεν ευθύνομαι για τη ζήλεια σας κορίτσια, πως είναι καθαρά δικό σας θέμα όμως το θεωρώ αστείο και απορώ.

Είναι αστείο, γιατί σκάβετε το λάκκο σας και άξιο απορίας πως σας επιλέγουν οι άντρες. Και μάλιστα οι άντρες φίλοι μου είναι και πολύ καλοί άντρες!

             

                                           

Αγαπητέ αρσενικιέ,

Σε θαυμάζω για τις συνθήκες μέσα στις οποίες έχεις επιλέξει να σχετίζεσαι.

Θέλει μεγάλο σθένος η στέρηση της ελευθερίας και η ανοχή της προσβολής.

Επίσης, προβληματίζομαι που δεν προβληματίζεσαι και συνεχίζεις αγέρωχα να γουστάρεις γόρδιους δεσμούς και να τους βαπτίζεις έρωτα και αγάπη.

Λυπάμαι που θα σε απογοητεύσω μα η αγάπη δεν έχει ούτε κόμπους ούτε φιόγκους! Η αγάπη έχει ελευθερία, εμπιστοσύνη και σεβασμό!

Γι’ αυτό μην επιτρέπεις για κανένα λόγο να γίνεσαι φιόγκος!

                                   

Αγαπητό ζηλόφθονο θηλυκό,

Θα ήθελα να σε ενημερώσω πως εγώ δεν είμαι  από τις μύγες που φοβάσαι και πως είχα κωλοχαρεί όταν έμαθα ότι τα ‘’ έφτιαξες’’ με τον φίλο μου!

Είχα κωλοχαρεί και τώρα τον συμπονώ που βρίσκεται εξοστρακισμένος στην Μακρόνησο  που του έφτιαξες και δεν μπορεί να μιλήσει ούτε με τον εαυτό του μήπως και τον σκοτώσεις από ζήλεια!

Δεν είμαι μύγα αγαπητή και μάθε πως οι μύγες δεν μαζεύονται παρά μόνον εαν υπάρχουν σκατά ..

Αν το κελεπούρι σου είναι απ’ αυτό, τότε λυπάμαι αλλά δεν φταίνε τα δόλια έντομα.

Αν πάλι οι οφθαλμοί σου βλέπουν φανταστικά μυγάκια τότε κάνε κάτι να καθαρίσει το βλέμμα σου μπας και σταματήσεις να είσαι σφίγγα!

Η καθεμια μας εχει τη χαρη της που εκπεμπεται απο την διαφορετικοτητα και τη μοναδικοτητα της..
Το καλουπι μας ειναι ενα!
Μοναδικο και δεν ξαναβγαινει ουτε καν σε αλλα χρωματα γκε γκε; 
Ας ζηλέψουμε εμάς που δεν είμαστε άντρες να μας έχουμε και ας μας καμαρώνουμε!

Του προτύπου ομορφιάς το κάγκελο!

Άρχισαν οι ζέστες, έβαλα το κοντομάνικο, μια φόρμα/παντελόνα και κάνω ντου στο φαρμακείο. Με χαιρετάει η φαρμακοποιός και με κοιτάει μια πελάτισσα, με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά. Χαμογελώ πίσω. Η τύπισσα πλησιάζει, ανοίγει παλάμη και χαϊδεύει κοιλιά.

-          Υπολείμματα από την εγκυμοσύνη, απαντώ με την μία.

-          Δίδυμα; Συνεχίζει αυτή.

-          Όχι μονό ήταν, απαντώ και γυρνάω στην φαρμακοποιό.

-          Και πόσο είναι το παιδάκι σου; Μηνών; Ατού ο Γαβρίλης.

-          Χρονών!

-          Να σου πω τι να κάνεις ;

-          Ξέρω, να κλείσω το στόμα μου αλλά αγαπώ το φαί.

ΣΤΟΠ.

Τελεία. 

Δεν άφησα άλλα περιθώρια προς συζήτηση. 

Χρήζει άκρως απαραίτητο να εξηγώ για ποιο λόγο ΔΕΝ είμαι έγκυος και γιατί εξακολουθώ ακόμα να έχω κοιλιά;

Αλλά δεν φταίει κανένας άλλος, αυτά τα περιοδικά, οι τηλεοράσεις και γενικώς όλα τα ΜΜΕ με όλες τις σουσουράδες που προβάλλουν για πρότυπο! Που ως δια μαγείας όλες τρώνε και δεν βάζουν κιλά! Ε ναι ρε, όταν τρως μια φορά την βδομάδα, συνηθίζεται να μην βάζεις κιλά. Προσωπικά από την προηγούμενη το βράδυ σκέφτομαι τι θα μαγειρέψω και τι θα φάω την επόμενη. Αυτό είναι θα μου πεις νορμάλ; Αυτό είμαι εγώ. Εγώ που δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσω να φάω μες την μέρα σαν και σένα. Γιατί αν τολμήσω να το κάνω η κοιλιά μου θα αρχίσει να διαμαρτύρεται! Και τότε δεν θέλεις να είσαι απέναντι μου!

Δεν με ενδιαφέρει ρε φίλε πόσους κοιλιακούς έχεις πάνω σου ούτε πόσο φουσκωτά είναι τα μπράτσα σου! Ούτε εσένα κυρά μου με ενδιαφέρουν τα πεταχτά οπίσθια σου και τα φουσκωτά μπροστινά σου! Αλήθεια, με το χέρι στην καρδιά δεν με νοιάζει πόση σιλικόνη κουβαλάς σε διάφορα μέρη του σώματος σου! Αν αντέχεις να ζεις με αυτά μπράβο σου! Στερήσου ότι θες και αντέχεις απλά μείνε μακριά μου! Μπορείς να σέρνεις το σώμα σου και την  μούρη σου στον κόσμο και να την προβάλλεις όπως εσένα σε βολεύει. Γούστο σου και καπέλο σου να την βρίσκεις έτσι. Αναγνώριση του εγώ σου μέσω του εκτός σου – άκρως επιφανειακό, αλλά είναι οκ για μένα. Μόνο μη μου το επιβάλλεις. Ούτε εσύ ούτε όλοι οι υπόλοιποι εκεί έξω! 

 

Γιατί να πρέπει να νιώθουμε άσχημα όταν το small δεν μας μπαίνει;

Γιατί να απολογούμαστε όταν γελάμε, κάνουμε γκριμάτσες και εμφανίζονται δυο τρεις επιπλέον ρυτίδες έκφρασης;

Γιατί να πρέπει να δικαιολογούμαστε αν σήμερα φάγαμε λίγο παραπάνω;

Γιατί να στερούμαστε το οτιδήποτε για να ‘μαστε σαν όλες τις άλλες;

Δεν θέλω ρε να είμαι σαν εσένα. Δεν θέλω τα μακριά ψεύτικα μαλλιά σου, τα φουσκωτά σου χείλη, τα μεγάλα σου μπαλκόνια, τους ατέλειωτους κοιλιακούς σου και το αψεγάδιαστο πρόσωπο σου. 

Θέλω να κάνω ότι γουστάρω για να είμαι καλά χωρίς καταπίεση. 

Είναι φορές που θέλω να λουστώ και να μην στεγνώσω τα μαλλιά μου κι ας έχω αυτό το αχτένιστο λουκ.

Είναι φορές που μου τελειώνει η κρέμα ματιών και ξεχνάω να αγοράσω άλλη.

Είναι φορές που το να γελάω ώρα πολύ μου φέρνει έξτρα ρυτίδες στο πρόσωπο.

Είναι φορές που γουστάρω να βάλω κολάν κι ας έχω φουσκώσει στην κοιλιά λίγο παραπάνω. 

Είναι φορές που το να πάω γυμναστήριο μοιάζει κόλαση.

Είναι φορές που το να φάω πίτσα και σοκολάτα μου δίνει χαρά εντός και εκτός μου.

Θέλω να ζω, χωρίς περιορισμούς. Κι αν κάποιες φορές νιώθω άσχημα με μένα θέλω να βάφομαι, να χτενίζομαι, να χάνω κιλά. Αλλά αυτό γουστάρω να το αποφασίζω μόνη μου. 

Γι αυτό σταμάτα να κοιτάς τα «χάλια» μου κι άντε να λύσεις τα δικά σου. Γκε γκε;

Ραντεβουδάκι στο γήπεδο! Βουρ!

"Τέρμα οι γκρίνιες, θα σε βγάλω έξω", της είπε.

"Επιτέλους" του απάντησε.

"Το Σαββατο στις 7 γήπεδο!"

"Πλάκα κανεις!!!!"

"Στις 7 μη το ξεχάσεις!"

Και έφυγε! Έφυγε αφήνοντας την με το στομα ανοιχτό!

Χάθηκε ενα ρομαντικό δείπνο, μια ερωτική απόδραση, ενας περίπατος στο Ζάππειο, στην Πλάκα, έστω μεχρι το σουβλατζίδικο της γειτονιάς;;;!! Τι θα κανουμε στο γήπεδο;! Σκατά, σκατά, σκατά! Παει η επικοινωνία!

Σαββατο λιγο πριν της 7! 

"Ντύσου φύγαμε!"

"Ειμαι έτοιμη!"

"Θα σκασεις με το μακρυμανικο στο γήπεδο φορα κατι άλλο!"

Ανοίγει ντουλάπι αρπάζει το πρωτο μπλουζάκι που βρίσκει και το βάζει! Του κανει ντου κι αυτός τρομάζει!

"Ειναι δυνατόν να βάλεις ροζ;!;! Μα ροζ;!;! Στα πράσινα θα ειναι το γήπεδο, και εσυ θα πας με το παρολίγο κόκκινο;;;!! Βάλε κατι πιο αθλητικό ρε παιδί μου!"

Τα παίρνει και γυρνάει πισω στο ντουλάπι. Το βλέμμα της πέφτει σε κατι φορεματακια που καρτερούν στωικά χρονια τωρα για να φορεθούν, πιο κει κάποια ψηλά τακούνια μιας ξέφρενης εποχής, αλλοκοτης...!

Γήπεδο ραντεβου στο γήπεδο, μονολογεί, βάζει κράνος και ανεβαίνει στη μηχανή.

Με το που φτάνουν στο γήπεδο η ξινίλα της εξαφανίζεται. Αυτός την αγκαλιάζει και μοιράζεται τον ενθουσιασμό του γι αυτο το ραντεβού!

Γελάνε.

Ξεκινά το παιχνίδι, φωνές ανακατες γίνονται ενα σε καθε σύνθημα, σε καθε σφύριγμα, σε καθε καλάθι, σε καθε φάουλ.

Πιέσεις ανεβοκατεβαίνουν, φωνές υψώνονται, άνθρωποι αλλάζουν θέσεις για καλή τυχη, βρισιές, χτυπήματα ποδιών και σφυρίγματα, πολλα σφυρίγματα! Η ομάδα χάνει. Ξεκινούν τα παρατράγουδα:

- Τι ειστε ρε μπαλαρίνες;!;! Τιιιι;

- Αχ και να ήμουν εγω προπονητής σου ρε! 1500 βολές την ημέρα θα σε έβαζα να βαρας ρε! Ακούς;!

- που πας ρε;! Στραβός εισαι;!

Υπάρχουν βεβαια και οι ανατροπες:

-Μπραβο αγορίνα μου δωσεεεε!

- Το χεις ρε... Το χεις ακόμα μην το φοβάσαι το καλάθι!

Γουστάρει η κοπελιά γουστάρει τρελα!

Γουστάρει τον σοβαρό καθωσπρεπει κύριο την στιγμή που πετάγεται με φορα απο την καρέκλα για να βρίσει τον διαιτητή!

Γουστάρει την πισω φιλενάδα/γκομενα/γυναίκα που εχει γονάτισει τον φίλο της στις ερωτήσεις!

Γουστάρει την αύρα των φιλάθλων σε καθε λάθος κίνηση, σε καθε σωστή κίνηση!
 

Σοβαροφανεις κύριοι μετατρέπονται σε δαίμονες...

Δαίμονες που παραμένουν αγγελάκια.

Περίεργες μορφές μαζεμένες στον ιδιο χώρο, μοιράζονται το ιδιο πάθος!

Ψυχοθεραπεία, αυτο ειναι το γήπεδο για κάθε αρσενικό! Εκει εκτονώνονται, εκει ξεδινουν!

Ρίχνει μια πλάγια ματια στο ραντεβουδάκι. Ο άντρας της προβληματισμένος με την πορεία της ομάδας και απογοητευμένος με το σημερινό τους παιξιμο. Του χαμογελάει, ανταποκρίνεται. Γέρνει πανω του, το αποδέχεται.

Και τοτε ενας χαμος στο γήπεδο, φίλαθλοι πηδούν εντός του γηπέδου, μπουκάλια να αιωρούνται, ξύλο, φωνές, κροτίδες!

"Παμε να φυγουμε" της λεει!

"Πανω στο καλύτερο; Να χασω το σόου;!" 

Την κοίταξε, την άρπαξε και φύγανε.

Το σόου τελείωσε άδοξα, μα το ραντεβου έληξε με δόξα και τιμές! Μοιράστηκαν στιγμές διαφορετικές, συνηδητοποιησαν τα κοινά τους σε εναν άλλον κοσμο, παράτερω. 

"Θα με ξανα φέρεις;!" Τον ρώτησε 

"Γιατι;!"

"Επειδη αγαπω αυτο που ειμαστε εμεις, μαζί, στο οπουδηποτε!"

Υπ. 1 Καρακαξες κάντε ντου στο γήπεδο με τον καρακαξινο για δική σας εκτόνωση και προς κοινό σας όφελος

Υπ.2 Οι μαλ€@@-€ σε τούτη τη χώρα δεν ειναι είδος προς εξαφάνιση, γι αυτο κραξτε τους χωρίς φόβο και πάθος! Μην συμμεριζεστε την μαλ@/@ τους και μην την επικροτείται! Ειδικά μεσα στα γήπεδα!

Που πας μεσιέ χωρίς το ρόπαλο;

Δε κυκλοφορώ πολύ, όμως όταν θα το κάνω, όταν θα αποφασίσω να απλώσω την ακριβοθώρητη αφεντιά μου σε κοινή θέα, η ερώτηση  από τους κοινωνικούς τρίτους και ειδικά από τους άντρες είναι κλασσική: Γιατίσαιμόνη.

Ναι.. Γιατισαιμόνη! Το γιατισαιμόνη ηχεί ως  μια λέξη μια και ενιαία. Είναι η αγαπημένη αυτών που μάλλον σε κάποιον άλλον παράλληλο πλανήτη ζουν και δεν έχουν πάρει πρέφα τι παίζει εδώ στα γήινα λιβάδια.

Μεσιέ είμαι μόνη γιατί εσύ δεν έχεις ρόπαλο.

Ναι! Πρώτα απ''ολά δεν έχεις ρόπαλο και στη συνέχεια το φύλλο συκής που καλύπτει τα πολύτιμα αχαμνά σου, το χει πάρει ο βοριάς, σου χει καλύψει τα ωραία σου μάτια και έχεις χάσει κάθε οπτική ικανότητα.  Ε μεσιέεεε δεν βλέπεις! 

Ε όχι και δε βλέπεις.. μισό γιατί σ'αδίκησα και δε μου πάει.

Λοιπόν, κάτι βλέπεις.. Βλέπεις τέλεια κάθε ωραία βυζιογνωμία, ρεμβάζεις λεπτομερώς κάθε σιλουέτα που ικανοποιεί τα πρότυπα που σου έχουν φορμάρει και κοιτάς ευθύβολα στα μάτια  και στον οπισθινό κάθε κάλπικη σουσουράδα που σε έχει σύρει για δείπνο ή για ψώνια.

Αυτά που δε βλέπεις φίλε κι αδελφέ, είναι τα όμορφα πλάσματα. 

Τους ωραίους ανθρώπους των όποιων η γοητεία και η ομορφιά πηγάζει απο μια θάλασσα που λέγεται ψυχή και έναν ποταμό που λέγεται νους!

Φυσικά, αφού δε μπορείς να δεις αυτά, πέταξες και το ρόπαλο. Αυτό το εργαλείο, που από τα προϊστορικά σου χρόνια αποτελεί το γαλόνι που σε ορίζει άντρα! Μα το πέταξες πολύ απλά φιλαράκο, γιατί δεν σου χρειάζεται. Είναι περιττό βάρος κίνησης και σκέψης, καθώς οι σουσουράδες ορμούν κατά πάνω σου όπως τα κοράκια στα σκιάχτρα. Λυπάμαι για την παρομοίωση αλλά κάπως έτσι είναι. Ξέμαθες τη φύση σου, για τα εύκολα, για τις κοινωνικές επιταγές και μόδες.

Μήπως τώρα αντιλαμβάνεσαι γιατί είμαι μονή?

Η έστω μπορείς να το ψυλλιαστείς ?

Θα σε διευκολύνω κι άλλο, μιας και σου αρέσουν τα εύκολα και αυτό είναι μια διευκόλυνση που μπορώ να σου την κάνω.

Είμαι μόνη λοιπόν γιατί κάποιοι έχουν πάθει αγκύλωση και ως πιστά αντίγραφα σκιάχτρων περιμένουν μια σουσουράδα, γιατί κάποιοι άλλοι φοβούνται μη τους χέσει η σουσουράδα ( ο θεός να σε φυλά από το χέσιμο σουσουράδας) , γιατί σε κάποιους άλλους έχει καεί ο κώλος από δάγκωμα σουσουράδας και πάει λέγοντας.

Δεν υπάρχετε φίλε, γι αυτό είμαι μόνη.

Είστε παντού μα δεν υπάρχετε.

Πετάξατε το ρόπαλο ρε..

Δε διεκδικείτε! Δε διεκδικείτε το ωραίο, το αγνό το γνήσιο με τον αντίστοιχο τρόπο και μέσα!

Δε σαγηνεύεστε από την παιδικότητα, από τη γλυκύτητα, από  την τρυφερότητα.

Δεν σας αρέσει η ειλικρίνεια.. Βγάζετε σπιθούρια μόλις κάποια σας εκφράσει τα συναισθήματα της και τρέχετε λες και σας έχουν βάλει νέφτι στον ποπό σας. Μα για κατέβα από το καλάμι αγαπητέ μη σε πάρει και κανας άνεμος. Ένα ''καλημέρα τι κάνεις σου ''στείλαμε, όχι το προσκλητήριο γάμου μας ερήμην σου.. για χαλαρωσε λιγο γιατι σε βλέπω με γαδ (συνδρομο γενικής αγχώδης διαταραχης) !

Σταματώ να γράφω γιατί θέλω να ετοιμαστώ.

Α δε σου πα? Απόψε θα κυκλοφορήσω!

Και μη σε δω μπροστά μου γιατί θα σε κράξω..

Γιατί, εγώ είμαι καρακάξα.. δεν είμαι σουσουράδα !

Σάπιο "εγώ" πασαλειμμένο με αρώματα...

Η χαρά του κουτσομπολιού είναι μεγάλη γι αυτούς που δεν έχουν ζωή. Γι αυτούς που αρέσκονται να ρουφάνε στιγμές των άλλων μετατρέποντας την δική τους μίζερη πραγματικότητα σε κάτι λιγότερο μίζερο και περισσότερο διαδραστικό.

• Ξέρεις τι άκουσα; Λέει η Τασούλα.
• Όχι για πες, απαντάει με γουρλωμένα μάτια η Φρόσω. 
•  Ο Στεφανής από το δίπλα χωριό είναι γκέι. Αμέ… και το Στεφανής το έκανε Στεφάν.  
• Τι λες μωρε;
• Ναι σου λέω, μου το πε η Μαριώ του Θόδωρα. Το βράδυ λέει ντύνεται γυναίκα . Καημένη η Ελένη, τον είχε και καμάρι τόσα χρόνια!

Κακό που τους ξημέρωσε! Μεγάλο κακό. Τόσο μεγάλο που δεν το χωράει ο κόσμος όλος. Τόσο κακό που δίνει τροφή σε κάποιους άλλους για να ζουν και να επιβιώνουν στην καθημερινότητα τους. 

• Ρε την ξέρεις την Γωγώ;
• Ποια Γωγώ; Του Μπάμπη την κόρη;
• Ναι μωρέ αυτού!
• Μεγάλο τσουλάκι. Ξέρεις με πόσους έχει πάει;

Με όλους εκτός από εκείνον. Γι αυτό είναι και τσουλάκι! Αλλά πως αλλιώς μπορείς να μειώσεις ένα θηλυκό; Τονίζοντας το ερωτικό παρελθόν του! Λένε.

Λένε αυτοί, που δεν έχουν κάτι άλλο να πουν. Λένε αυτοί, που ίσως να μην τρώνε συχνά χυλόπιτες, ίσως πάλι και να τρώνε.  Αλλά είναι τόσο εγωιστές που δεν μπορούν να το δουν. Δεν μπορούν, γιατί η εγωπάθεια τους, τους τυφλώνει. Καλό είναι ότι τους κάθεται γενικώς και ειδικώς. Καλό είναι αυτό που σέρνεται στα δικά τους μόνο θέλω. Ώπα ρε μεγάλε άντρακλα πασά, πρόσεχε λίγο τα μούτρα σου. Γιατί εκεί που θα τα φας, δεν θα σου περισσέψει τίποτα. Βλέπεις η εγωπάθεια και η υπεροψία δεν τρώγονται, παρα μόνο σου κάθονται στο στομάχι και τότε δεν σώζεσαι. 

Το ίδιο βέβαια σέρνεται και διαδίδεται από μια γυναίκα στην άλλη. Εμ πως;

• Την ξέρεις την Μυρτώ;
• Ναι ρε καλή κοπέλα!
• Καλή… αυτή είναι μεγάλη π#%$@#%!

Το λένε  αυτές  που θεωρούνται ηθικές γυναίκες. Το λένε αυτές, που φέρονται στον άντρα τους λες και είναι κατοικίδιο και τολμά να βγει μόνο του μια βόλτα.

Γυναικούλες της πλάκας που με το να μειώνουν κάποιες άλλες ανεβάζουν στα μάτια τους και μόνο το θεσπέσιο «εγώ» τους. Ένα «εγώ» πασαλειμμένο με φρου φρου κι αρώματα δικά τους, που προς τα έξω μυρίζει σαπίλα. Αν θες κυρά μου τον άντρα σου περιποιήσου τον καλά μέσα κι έξω! Αφουγκράσου τις ανάγκες του χωρίς τα δικά σου θέλω. Ακούμπησε την ψυχούλα του χωρίς νύχια και δόντια. Άκου την καρδιά του αβίαστα. Σε παίρνει;

Πονεμένη μου συνειδητότητα. Ήρθες με φόρα στην λουλουδένια μου ζωή και με προσγείωσες απότομα! Με έμαθες όμως και κάτι. Να με αγαπώ, να με αγαπώ ακόμα πιο πολύ. Γιατί τώρα πια ξέρω… το να είσαι διαφορετικός από τους άλλους πονάει τους άλλους. Το να έχεις πιστεύω και συναισθήματα διώκεται στις μέρες μας! Μα δεν τα βάζω κάτω, γιατί αυτή μου την διαφορετικότητα την λατρεύω. Είναι η δύναμη μου. Η πυξίδα μου, η ανάγκη μου, τα θέλω μου, η ζωή μου όλη. Μια ζωή πλασμένη με τις επιλογές ΜΟΥ, τους ανθρώπους ΜΟΥ. Και όσοι δεν χωράνε στον κύκλο μου είναι γιατί βρωμάνε. Βρωμάνε ένα στημένο, ψεύτικο, σάπιο εγώ. Ένα εγώ που επιδιώκει να αναδειχθεί μέσα από το θάψιμο όλων των υπολοίπων.  

 Η ζωή περνά και δεν έχω χρόνο για χάσιμο. Γιατί σε αντίθεση με κάποιους άλλους την ζωή ΜΟΥ επιλέγω να την ΖΗΣΩ όπως γουστάρω! Οι υπόλοιποι ας την ζήσουν μέσα από ζωές άλλων… φτάνει αυτοί να παραμείνουν μακριά μου.