Δευτέρα 27 Απριλίου 2015

Καμένο πουλί ψάχνεται ή αλλιώς swingers...!



Άκουσε ο Μήτσος στο χωριό πως γίνεται ανταλλαγή ζευγαριών και πήρε την Τασούλα του να πάνε στην πόλη. Μπαίνει στο γνωστό χώρο και της λέει οτι εκεί θα γνωρίσουν πλούσιους και καλούς ανθρώπους, γι αυτό να είναι ευγενική και να λέει ναι σε ότι της ζητήσουν. Και μετά της υποσχέθηκε να της πάρει νέο φουστάνι! Μπαίνουν λοιπόν μέσα τους βλέπει ένας στην υποδοχή και λέει:
- Γιατί είστε εδώ;
- Για να παίξουμε, λέει ο Μήτσος!
- Δεν μπορείτε κύριε με το μουστάκι, πρέπει να το ξυρίσετε.
- Και να γίνω σαν και σένα φλώρος; του απαντά ο Μήτσος. 
- Σας παρακαλώ κύριε μου... δεν έχετε τρόπους, είστε και λίγο χοντρός δεν μας κάνετε!
- Πάμε να φύγουμε Τασούλα μου, λέει ο Μήτσος έξαλλος. 
Την αρπάζει και φεύγουν... 
- Μήτσο μου, ο κύριος που μίλησες ήταν πλούσιος; 
- Ναι, απαντά ωμά.
- Εμ, γιατί δεν το ξύρισες και εσύ ρε μήτσο το μουστάκι. Ας ρούφαγες και την κοιλιά. Θα μείνω εγώ χωρίς φουστάνι επειδή εσύ δεν έκανες αυτά που μου πες εμένα να κάνω; Χωριάτη... ε χωριάτη!
Πήγε ο Μήτσος της αγόρασε φουστάνι και αποφάσισε να αρκεστεί στα τυχερά που είχε στο χωριό! Και πιο φτηνά και χωρίς πολλές απαιτήσεις!

 Ναι... γιατί σου λέει υπάρχουν διάφοροι τύποι swingers – ανταλλαγής ζευγαριών:
·         Οι καμένοι – δες πατσαβούρηδες, υπέρβαροι, καμένοι που απλά ψάχνονται
και
·         Τα ζευγάρια που είναι τρέντι όπως αυτοί το ορίζουν πάντα και στον ελεύθερο τους χρόνο κάνουν ανταλλαγές με άλλα ζευγάρια – και σημειώστε ΔΕΝ είναι καμένοι!

Χμ… ενδιαφέρον… είναι αλήθεια; Όχι πείτε μου την γνώμη σας. Πραγματικά πείτε μου την, γιατί προσωπικά βρίσκω και τις δυο κατηγορίες καμένες!

Εδώ η άλλη παράτησε τον Mr Grey με τα αεροπλάνα, τα βαπόρια, τους κοιλιακούς, τις επιχειρήσεις, τα δώρα, τα συναισθήματα, τα πιάνα του, τα όλα του επειδή της έχωσε δυο τρία χαστουκάκια στο γνωστό σημείο ρε φίλε. Δεν της πρότεινε καν τρίο. Ας την πάρει κάποιος να της πει ότι ο κύριος μια χαρά ξηγήθηκε – υπάρχουν άλλοι χειρότεροι και επαναλαμβάνω ΚΑΜΕΝΟΙ.
 

Καμένοι όχι προς αυτό που κάνουν, ο κάθε ένας την βρίσκει όπως γουστάρει και δεν μου πέφτει λόγος για το τι κάνουν στο κρεβάτι τους. Αλλά να μου λένε ότι στον ελεύθερο τους χρόνο ανταλλάσσονται με άλλους, μου ανάβουν τα λαμπάκια! Εμ.. γι αυτό το ποσοστό ανθρώπων που διαβάζουν σε αυτή τη χώρα κυμαίνεται στο 8%, το υπόλοιπο 90% ανταλλάσσεται μεταξύ του  και το μόλις 2% ασχολείται με την πολιτική που θα ‘θελε να υπάρχει σε τούτο το τόπο!

Καμένοι… Καμένοι για μένα είναι οι άνθρωποι που δεν ασχολούνται με κάτι άλλο πέρα από το πουλί τους! Απλά και ειλικρινά. Μόνη τους ευχαρίστηση είναι αυτό.
Αυτό.
Κι αυτό!

Τόσο κενός είναι ο κόσμος μας που μόνο με το «αυτό» μπορεί ο άνθρωπος να αγιάσει; Δεν είναι θέμα κόμπλεξ, δεν είναι θέμα πουριτανισμού. Αφορά την δική μου αλήθεια και μπορεί ο καθένας να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει. Πραγματικά και ειλικρινά με προβληματίζει!

Και αυτό που με εξέπληξε είναι ότι και σε αυτό το swingers thing αποκλείουν συγκεκριμένες μορφές ανθρώπων. Γι αυτό και δημιουργούνται «κλίκες» μεταξύ τους με την ελίτ «ανταλλαγή ζευγαριών» στα κότερα τους, στις σουίτες τους και των υποδεέστερων  αυτών που αρκούνται στα πεταχτά κάποιου βρωμερού κλαμπ και σε «φτωχικά» δωμάτια. Μέχρι και εδώ διακρίσεις ρε παιδί μου! Καμένοι ρατσιστές… 

Το καλό της ιστορίας είναι ότι υπάρχει κίνηση στα ξενοδοχεία της χώρας μας ακόμα και ετούτες τις μέρες πτώχευσης που διανύουμε. Με πρακτορεία του εξωτερικού να διοργανώνουν swinger-trips σε εξωτικά και μη μέρη της Ελλάδος! Βουρ λοιπόν, ανταλλαχτείτε μεταξύ σας ξένοι και ντόπιοι, ευχαριστηθείτε το! Μην ξεχάσετε όμως να αφήσετε πουρπουάρ σε όσους σας εξυπηρετούν...

Σας εύχομαι από καρδιάς μια μέρα να βρείτε κάτι εξίσου συγκλονιστικό που να ευχαριστεί τόσο την ψυχή σας όσο και το πουλί σας!

Κυριακή 26 Απριλίου 2015

Εσύ... η γυναίκα πεταλούδα...



Είσαι γυναίκα...το βλέπεις κάθε μέρα στον καθρέφτη! Ακόμα και τις μέρες που δεν στρώνει όπως θα θελες το μαλλί… Ξέρεις εσύ να το στρώνεις με το έτσι θέλω. Μπορεί να σου παίρνει περισσότερη ώρα αλλά το φτιάχνεις. Όπως φτιάχνεις και κάθε άλλη ατέλεια σου… Όπως και να είσαι έχεις πέραση. Σε έχεις πείσει πια.. είσαι θεά αγάπη μου! Εσύ, το μακιγιάζ σου, τα σέξι φορεματάκια σου, το καθηλωτικό σου ύφος, οι επώνυμες τσάντες σου…

Και τότε φτάνει η μέρα που θες να κάνεις την υπέρβαση! Ταξίδι μόνη σε μέρος μακρινό. Αποχωρίζεσαι τα τακούνια για κάτι σαγιονάρες που μέχρι πρότινος κορόιδευες. Ανταλλάζεις την σικ βαλίτσα σου για το κλασσικό βαλιτσάκι ώμου που σιχαινόσουνα. Αφήνεις πίσω σου το νεσεσέρ με τα απαραίτητα εργαλεία που τονίζουν την γυναικεία ομορφιά σου και αντι γι αυτού κουβαλάς ένα σωρό φάρμακα και κρέμες για τις αλλεργίες.

Όλα έτοιμα. Κάνεις ντου στο αεροπλάνο και είσαι έτοιμη για την πιο συγκλονιστική εμπειρία της ζωής σου. Άγνωστη μέσα σε άγνωστους…



Και τότε ανακαλύπτεις ένα νέο κομμάτι του εαυτού σου. Μια δυναμική προσωπικότητα, κοινωνική όσο ποτέ και ακομπλεξάριστη! Κυκλοφορείς αμακιγιάριστη, με χαμηλό παπούτσι και με μόνο αξεσουάρ το χαμόγελο σου.  Το πρόσωπο σου λάμπει χωρίς την χρήση καλλυντικών. Το μέσα σου ανάλαφρο, χωρίς τον σχετικό διαλογισμό. Η νέα κουλτούρα που ξεδιπλώνεται μπροστά σου σε εξιτάρει. Τολμάς να ζήσεις ανάμεσα τους, να γευτείς το φαί τους, να χορέψεις στους ρυθμούς της μουσικής τους. Επιτρέπεις να διασταυρωθούν τα βλέματα σας. Γελάς με τα αστεία τους, παθιάζεσαι με τα πιστεύεω τους...


Είσαι μια άλλη… Μια άγνωστη μέσα σε άγνωστους που γελά, τρώει, συναναστρέφεται μαζί τους και ναι περνά καλά.

Γουστάρεις το νέο σου εαυτό. 

Και τότε σε ενημερώνουν ότι θα κατεβείτε ένας ένας κάποιο φαράγγι. Ο νέος σου ατρόμητος εαυτός ενθουσιάζεται! Πρώτη πρώτη στέκεσαι στην ουρά! Εσύ, το σέξι παντελονάκι σου, το αέρινο μπλουζάκι σου και το ακαταμάχητο χαμόγελο σου. Γιατί μπορεί να άλλαξες σε πολλά αλλά κάποια πράγματα παραμένουν σταθερά. Και η γυναικεία φύση σου παραμένει αναλλοίωτη και σέξι κάτω απο τις όποιες συνθήκες!

Είσαι περήφανη... Εσύ... η γυναίκα πεταλούδα που έμαθε να ανοίγει τα φτερά της, χωρίς φόβο πια. Που έμαθες οτι μπορείς να πετάξεις ψηλά, και να γυρίσεις πίσω στα δικά σου πιο δυνατή, πιο γυναίκα. Εσύ που ξέρεις να χειρίζεσαι τα τακούνια και τις σαγιονάρες με την ίδια θηλυκότητα, με την ίδια άνεση. Πάει, είσαι πλέον μια συνειδητοποιημένη σέξι κι όποιος αντέξει!


Υπ. Αφιερωμένο σε κάποιες υπάρξεις που τολμούν, ζουν, και μέσα από τις εμπειρίες τους διαμορφώνουν πάντα ένα νέο καλύτερο εαυτό… Τολμήστε κόρες, η διαφορετικότητα μας μέσα σε ξένο περιβάλλον εξελίσσεται, μεταμορφώνεται και προσδιορίζει το μετά μας.


Σάββατο 25 Απριλίου 2015

Ξου σκατόψυχες!



Πουτ@%!@% δεν είναι μόνο αυτές που πηδιούνται και πληρώνονται...Υπάρχουν και χειρότερες… οι γνωστές «πουτ@!%%@»  στην ψυχή!

Ξέρεις μωρέ, αυτές που είναι με όλες φίλες και από πίσω έχουν για μόνιμο αξεσουάρ το φτυάρι..
Αυτές που εκμεταλλεύονται τους πάντες για λίγη αναγνώριση, για το image τους... 

Αυτές που το παίζουν πρέσβειρες καλής θέλησης στις πλάτες χορηγών, παρουσιάζοντας τις φάτσες τους σαν πρωτομάστορες, τρομάρα τους...

Αυτές που κλαίγονται συνέχεια, βγάζοντας προς τα έξω προβλήματα της ζωής τους -υπαρκτά και μη- αναζητώντας κάποια λύπηση…

Αυτές που καταβάθος είναι τόσο σάπιες συμφεροντολόγες που πατάνε σε άλλων ανάγκες για να προωθήσουν την κλάψα τους, τη μίρλα τους, την «άτε μη πω» τους... 

Αυτές που βάζουν μέχρι και τα ίδια τους τα παιδιά μπροστά για να εισπράξουν μιαν κάποια σημασία...

Κοπελιές σας έχω νέα!!!Ουδέν κρυπτόν από τον ήλιο... Κάποτε τα παραμύθια τελειώνουν. Η Σταχτοπούτα φοράει αρβύλες, η ωραία κοιμωμένη πνίγεται και μας αφήνει χρόνους, ενώ την κοκκινοσκουφίτσα την καταβροχθίζει ο λύκος για πρωινό!! Δεν θέλετε να σας πω τι κάνουν οι νάνοι στην Χιονάτη… 

Για ένα είμαι σίγουρη… όλες εσείς που θέλετε να λέγεστε και γυναίκες θα μείνετε μόνες σας. Ναι μόνες σας, με τα μούτρα σας παρέα και με τη σκατοψυχιά σας... Θα έρθει η ώρα που θα σας φτύνουν και τα παλιότερα νάζια και κολπάκια σας δεν θα πιάνουν πια τόπο… Γιατί όλα όσα κάνουμε τα βρίσκουμε μπροστά μας. ΠΑΝΤΑ!

Και τότε εμείς θα χειροκροτούμε από απέναντι για την κατάντια σας... ίσως και να νιώσουμε και λίγο οίκτο… ναι οίκτο… για συμπόνια ούτε λόγος… και ξέρετε γιατί; Επειδή εμείς με τα γέλια μας, το χαμόγελο μας και την ομορφιά στην ψυχή μας είμαστε οι πραγματικά κερδισμένες!!!

Απο την Ράνια Μαχαίρα, 
αφιερωμένο σε πολλές υπάρξεις που κυκλοφορούν εκεί έξω...

Κάποιος να τις στειρώσει!

Κλείσε τα ματια και φτιάξε εικόνα. 5-6 παιδάκια σε ομάδα. Προσπαθούν να συντονιστούν και να παίξουν βάση των κανόνων που έθεσε ο ομαδαρχης. Αλλα το κάνουν, αλλα προσπαθούν να το κάνουν κι αλλα τρέχουν γύρω γύρω μόνα τους εισπράττοντας εξίσου όλη την χαρα του "ομαδικού" παιχνιδιού. 

"Ήθελα να 'ξερα τι μαθαίνει στον παιδικο", μονολογεί μια μάνα για το παιδί της "Κοιτα, κοιτα απλώνει τα χέρια και δεν πιάνει  το παιδάκι μπροστά της. Αχ αχ αχ..."
"Τουλάχιστον το προσπαθεί" είπα να πω και εγω προσπαθώντας να μην επιβάρυνω κι αλλο την ατμόσφαιρα της "πονεμένης" μάνας!!! Αυτή με κοιτά και τάχα μου χαμογελά...
Τελειώνει το παιχνίδι, καθένας στο πόστο του. Κατι, κάπως, τίθεται το θεμα για ηλικίες και πετάει η θέλω/να/με/λετε/μάνα : "το δικό μου ειναι τριων μα ειναι καθυστερημένο!!!!! " 
Κι όλα αυτά μπροστά στο παιδάκι της. Ένα κοριτσάκι μαζεμένο, γλυκό που αν το παρατηρούσες λιγο θα έβλεπες οτι καθε φορα που πήγαινε να κανει το οτιδήποτε έριχνε ενα βλέμμα στην μάνα της. Για επιβεβαίωση; Για αναγνώριση;
Σιωπή. 
Σιωπή.
Και παλι σιωπή.
Τι να πω σε μια γυναίκα που ειχε το θράσος να γινει μάνα και οτι πρόβλημα προσωπικό κουβαλάει το περνάει σε εκείνο το αθώο πλάσμα; Τι να πω πραγματικά τι, σε εναν ανεγκέφαλο άνθρωπο; Σε εναν καθυστερημένο άνθρωπο;!
Μήπως να ελεγα οτι απο καθυστερημένες μάνες συνηθίζεται να βγαίνουν καθυστερημένα παιδιά;
Κάποιος να τις στειρώσει, υπαρχει;
Το παιδί κυρα μου το τρέφεις με συναισθήματα για να γινει δυνατό και να επιβιώσει σε τουτο το ρήμαδοκόσμο.

Αυτοπεποίθηση.
Αυταγάπη.
Αυτά ειναι τα δυο πραγματα που οφείλεις να του μάθεις εσυ σαν μάνα του! Κι αντί αυτού το ποτίζεις με ανασφάλεια και φόβο...
Λυπάμαι...
Λυπάμαι , γιατι αυτο δεν φταίει σε τίποτα και μονο αυτο θα την πληρώνει μια ζωή. Η μάνα ούτως η αλλως ειναι καμένη...



Παρασκευή 24 Απριλίου 2015

Ρε πας καλά;



Η χώρα πάει κατά ξέρετε που, τα βλέπετε… Στραβοί δεν είμαστε  - χαζοί όποτε βολεύει μπορεί, αλλά στραβοί ποτέ των ποτών!Αρεσκόμαστε να ρίχνουμε το φταίξιμο στον έναν και στον άλλο ενώ εμείς, ναι για σένα και για μένα μιλάω, νίπτουμε τας χείρας μας. Εμ βέβαια. Αν δεν υπήρχαμε και εμείς οι Πόντιοι Πιλάτοι πως θα σταυρωνόταν ο Χριστός; Είμαστε απαραίτητοι…απαραίτητοι… Κι αφού τόσα χρόνια πετάμε αβέρτα βρισιές, ντομάτες και ότι άλλο πιάνει το χέρι μας και το στόμα μας σε κυβερνήσεις που ανεβοκατεβαίνουν (χωρίς να μας προβληματίζει ιδιαίτερα) φτάνει η στιγμή να έρθει κάποιος να σου ζητήσει τα ρέστα. Εσένα ντε! Εσένα που έχεις σούρτα φέρτα με δημόσιες υπηρεσίες. 
Θες ΙΚΑ, θες εφορία, θες υπουργεία, θες ένα απλό πανεπιστήμιο;

-          Λείπουν τα χαρτιά σας κυρία μου!
-          Μα πως αφού τα έστειλα και σας πήρα και τηλέφωνο και το επιβεβαιώσατε!
-          Εμάς; Πότε; με ποιον μιλήσατε; Όνομα κυρία μου, όνομα έχετε;;;;


Έχεις; Δεν έχεις! Πήρες ένα τηλέφωνο μίλησες με τον κύριο τάδε που τώρα δεν θυμάσαι, σου είπε τα παραλάβαμε και έκατσες αναπαυτικά στα αυγά σου! Καλά να πάθεις! Ζεις στην Ελλάδα! Ελλάντα του σήμερα. Του χάους! Ακούς και εσύ που και που ότι θα απολύσουν δημοσίους υπαλλήλους, τους λυπάσαι και έχεις και την παραίσθηση ότι οι εναπομείναντες εντός του δημοσίου δουλεύουν κιόλας! Ρε πας καλα; Τόσα χρόνια «παιδεύεται» το κράτος σου, πτωχεύει δεν πτωχεύει, αλλάζει δεν αλλάζει, απολύει κόσμο δεν απολύει… τι δεν έχεις καταλάβει; Θες να μου περνάς και για ξύπνιο!

Όπως ήμασταν μείναμε. Στάσιμοι…

Στάσιμοι σε μια χώρα που θέλει να πείσει τους εκτός ότι προσπαθεί! Χα! Όταν προσπαθείς δεν  μένεις στάσιμος. Αλλάζεις. Αλλάζεις συνήθως προς το καλύτερο. Και εμείς; Εμείς καθόμαστε και ρίχνουμε ευθύνες δεξιά και αριστερά για να μην αλλάξουμε ποτέ. Γιατί άλλωστε σου ζήτησαν όνομα; Για να δουν με ποιον μίλησες και να τα ρίξουν όλα σε αυτόν. Αυτόν που θα έχει όνομα και επίθετο. Φτάνει να αποποιηθούν οι ίδιοι την ευθύνη. Όπως κάνεις και εσύ.. 

Και εσύ…

Και εσύ…

Γιατί σε μια χώρα που αναλαμβάνει ο καθένας τη δική του ευθύνη τα πράγματα λειτουργούν, απλά!


Υπ. Την επόμενη φορά που θα θελήσεις το οτιδήποτε  ΓΡΑΨΤΟ! Τα γραπτά μένουν έστω σε σένα, τα προφορικά πετούν προς τον αέρα. Και ο αέρας μολύνεται… και ύστερα σου λένε μας ψεκάζουν… μόνοι μας ψεκαζόμαστε ρεεεεεε….