Πέμπτη, 23 Απριλίου 2015

Το τέλειο δικό σου αρσενικό...!



«Ένα καλό παιδί θέλω, να με προσέχει, να με αγαπάει… δεν με νοιάζει τίποτα άλλο» . Ψεύδεσαι κοπελιά, και ψεύδεσαι και τρως! Με τον που τον βλέπεις τον συγκεκριμένο τύπο στην γωνία, σουλουπώνεσαι. Ορθώνεις ανάστημα, στρώνεις ρούχα, ρίχνεις μια ματιά στο κινητό-καθρέφτης και κάνεις ντου.



Τον βλέπεις ότι δεν σηκώνει πολλά πολλά, αυστηρό βλέμα, καθηλωτικό. Εχει το λέγειν, είναι λίγο «ξερόλας» - εφόσον γνωρίζει όλα όσα δεν γνωρίζεις εσύ- , άσχημος όμορφος ούτε που σε νοιάζει. Είναι τόσο έντονη η παρουσία του στον χώρο που αυτό σου φτάνει και σου περισσεύει. Απόλυτος στις εκφράσεις του, στα θέλω του. Επιβλητική παρουσία με τα όλα της. Πέφτεις με τα μούτρα. Κι αυτός γιατί όχι, σε γραπώνει και σένα!

Όσο απόλυτος είναι στις εκφράσεις του, τόσο απόλυτος είναι και στις συναναστροφές του και ακόμα πιο πολύ στην σχέση του, μαζί σου ντε! Ζήλια, απαγορεύσεις, ρήτρες μη ξεφύγουμε από το συμβόλαιο που μόνη σου υπέγραψες μαζί του. Ποτέ δεν το ‘παιξε κάποιος άλλος, ποτέ δεν προσποιήθηκε για κάτι. Εκεί όμως εσύ. Πρώτη πρώτη να τον αρπάξεις πριν προλάβει άλλη.

Περνά καιρός, καταπιέζεσαι, γκρινιάζεις, κράζεις. Ξαφνικά συνειδητοποιείς ότι και εσύ είσαι μια οντότητα με θέλω. Πας να εκφραστείς, σου κόβει την φόρα και τότε γραπώνεσαι καλύτερα μη πέσεις. Γουστάρεις, καταπιέζεσαι μα γουστάρεις τρελά. Βάζεις στοίχημα με τον εαυτό σου ότι αυτό το «κακό» παιδί θα το μεταλλάξεις σε καλό. Θα τον φέρεις με τα νερά σου και θα γίνει αυτό που ήθελες, το καλό παιδί που θα σε προσέχει και θα σε αγαπάει. Χα! Θα ‘θελες. Παραμένεις πιστή και αναμένεις την μετάλλαξη… 

Οι μέρες γίνονται μήνες και οι μήνες χρόνια και το αγόρι σου γίνεται άντρας, παραμένει αυστηρός αλλά την ίδια ώρα γίνεται και ελαστικός. Συνειδητοποιημένος πια, ξέροντας που βαδίζει, μαθαίνοντας από τα λάθη του προχωρά έχοντας σε εσένα στο πλευρό του πάντα. Και τότε εσύ κάνεις το κλικ! Που είναι η τόση ζήλια, η τόση παράνοια, η τόση διεκδίκηση; Και τότε αποφασίζεις να βγεις μόνη σου με κάτι φίλες και φίλους. Ξυπνά μέσα του εκείνο το αγόρι που γνώρισες τότε.
-          Δεν έχεις να πας πουθενά. Ή μαζί θα βγούμε ή καθόλου.

Και τότε χαμογελάς κρυφά μη σε πάρει χαμπάρι, βάζεις πυτζάμες και κάθεσαι να δείτε ταινία. Παριστάνεις την μουτρωμένη, μα μέσα σου η ωκυτοκίνη, η λεγόμενη «ορμόνη της αγάπης», αυξάνεται με γοργούς ρυθμούς. Όλα οκ!!!

Κακά τα ψέματα μικρή παρδαλή καρακάξα μου, αν το αγόρι που επέλεξες, μεταλλασσόταν σε «καλό», θα ξενέρωνες και θα το παρατούσες με την μία. Τι γιατί; Μα για τον ίδιο λόγο που δεν έχεις παρατηρήσεις ποτέ όλα τα καλά παιδιά που σε περιτριγυρίζουν τόσο καιρό. Γιατί μεταξύ μας πάντα, αρλούμπες στάνταρ έχεις. Τα θέλω σου κοπελιά δεν συνάδουν με τα γουστάρω σου! Αυτό που γουστάρεις και επιθυμείς είναι την υποταγή στον άντρα. Στο αρσενικό που μπορεί να σε κοντρολάρει. Τελεία. Όλα τα υπόλοιπα μπλα μπλά του ποδιού απλά για να γκρινιάξεις! Άντε τώρα… βουρ στον πασά σου!


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σχόλια